Któż z nas nie pamięta Pani Profesor Krystyny Domańskiej. Współpracowaliśmy z nią przy cyklu Musica Sacra i spotykaliśmy się w innych okolicznościach. Jej myśli często przeganiały możliwości wysłowienia ale zawsze darzyła chór i naszego Mistrza ks.Zdzisława, wielką życzliwością. Otóż pani Profesor powinęła się noga i pokonała schody, w jakiejś ciemnej kafejce, w sposób mocno przyspieszony. Od tej pory nie odzyskała przytomności i leży na OIOM'ie pod aparaturą. Wszystko w rękach Pana Boga, ale wierzę, że jak będziemy mocno prosić i kołatać to możemy otrzymać i otworzone będzie. Taką myśl polecam Szanownym Druhom.
Śpiewajmy Panu
Sprytna
